رهبرا

از تو به یک اشاره              از ما به سر دویدن

تاریخ دوباره تکرار شد ولی اینبار نه به نفع خواسته های شیطانی! اینجا کوفه نیست بلکه سرزمینیست تا افلاک, سرزمین فرزندان سلمان محمدی! سرزمینی حق طلب و خدا محور. شعارش تا لب تیغ با ولایت. اینجا کوفه نیست که عایشه شتر سوار با حیله به جنگش آید یا معاویه با قران بر نیزه چشمانش را بفریبد. اینجا ایران است مهد دلیران, درس گرفته از تاریخ, وجودش از ولایت و خونش در راه کربلا, امیدش تنها یک جمله ( اللهم عجل لولیک الفرج) 

 

 

 

غلط می‌کنی قانون را قبول نداری قانون تو را قبول ندارد

 

گزیده‌ای از فرمایشات بنیانگذار جمهوری اسلامی حضرت امام خمینی (ره) درباره تمکین مسئولان ، احزاب و گروه‌ها به قانون و فصل‌الخطاب بودن قانون اساسی و شورای نگهبان به شرح ذیل است:

* من باز به همه این آقایانی که می‌خواهند نطق کنند و اعلامیه بدهند و نمی‌دانم نامه سرگشاده بفرستند و ازاین مزخرفات، به همه اینها اعلام می‌کنم که برگردید به اسلام، برگردید به قانون ، برگردید به قرآن کریم ،‌ بهانه درست نکنید که اسباب این بشود که شما همه به انزوا کشیده بشوید. من به بسیاری از شما علاقه دارم و میل دارم که همه به قانون عمل کنند و همه در جای خود باشند و چنانچه این‌طور نباشد،‌ مسئله طور دیگر خواهد شد. (صحیفه امام جلد 14 صفحه 415)

*نمی‌شود از شما پذیرفت که ما قانون را قبول نداریم. غلط می‌کنی قانون را قبول نداری!قانون تو را قبول ندارد نباید از مردم پذیرفت، از کسی پذیرفت ، ما شورای نگهبان را قبول نداریم. نمی‌توانی قبول نداشته باشی. مردم رای دادن به اینها ، مردم 16 میلیون تقریبا یا یک قدری بیشتر رای دادن به قانون اساسی. مردم که به قانون اساسی رای دادند منتظرند که قانون اساسی اجرا بشود؛ هر کس از هرجا صبح بلند می‌شود بگوید من شورای نگهبان را قبول ندارم ،‌ من قانون اساسی را قبول ندارم ،‌من مجلس را قبول ندارم ، من رئیس‌جمهور را قبول ندارم ، من دولت را قبول ندارم. نه ! همه باید مقید به این باشید که قانون را بپذیرید ،‌ ولو برخلاف رای شما باشد. باید بپذیرید، برای این‌که میزان اکثریت است ؛ و تشخیص شورای نگهبان که این مخالف قانون نیست و مخالف اسلام هم نیست ، میزان است که همه باید بپذیریم.
(صحیفه امام جلد 14 صفحه 378)

* اگر یک جایی عمل به قانون شد و یک گروهی در خیابان‌ها برضد این عمل بخواهند عرض اندام کنند،‌ این همان معنای دیکتاتوری است که مکرر گفته‌ام قدم به قدم پیش می‌رود،‌ این همان دیکتاتوری است که به هیتلر مبدل می‌شود انسان،‌این همان دیکتاتوری است که به استالین انسان را مبدل می‌کند. اگر قانون در یک کشوری عمل نشود ، کسانی که می‌خواهند قانون را بشکنند اینها دیکتاتورانی هستند که به صورت اسلامی پیش آمده‌اند یا به صورت آزادی و امثال این حرفها. اگر همه این آقایان که ادعای این را می‌کنند که ما طرفدار قوانین هستیم ، این‌ها با هم بنشینند و قانون را باز کنند و تکلیف را از روی قانون همه شان معین کنند و بعد هم ملتزم باشند که اگر قانون برخلاف رای من هم بود من خاضع‌ ام ، اگر بر وفاق هم بود من خاضع‌ام ،دیگر دعوایی پیش نمی‌آید؛ هیاهو پیش نمی‌آید.
(صحیفه امام جلد 14 صفحه 415)

* قانون معنایش این است که{ همه} چیزها {را} به حسب قانون اسلامی ، به حسب قانون کشوری که منطبق با قوانین اسلام است ، همه را ،‌وظیفه‌اشان را قانون معین کرده‌. بعد از این که قانون وظیفه را معین کرد ، هر کس بخواهد که برخلاف او عمل بکند، این یک دیکتاتوری است که حالا به صورت مظلومانه پیش آمده است و بعد به صورت قاهرانه پیش خواهد آمد و بعد این کشور را به تباهی خواهد کشید و این کشور وقتی به تباهی کشیده شد و این مردم متفرق و مختلف با هم شدند ، این همان وظیفه ای است که برای ابرقدرتها باید انجام بدهد این آدم انجام داده،‌ ولو خودش نمی فهمد، اگر بفهمد که دیگر مصیبت بالاتر است،‌لکن خودشان ملتفت نیستند.
(صحیفه امام جلد 14 صفحه 415)

 

 

بسم الله الرحمان الرحیم
بیدار شو! قسمت هشتم انسان جهانیست در خود اندیش! بخش دوم

برای خواندن این مطلب لینک زیر را کلیک کنید
http://wakeupnow.parsiblog.com

 

بسم الله الرحمان الرحیم
بیدار شو! قسمت هفتم انسان جهانی در خود!

 

برای خواندن این مطلب لینک زیر را کلیک کنید
http://wakeupnow.parsiblog.com

 

یا حق

 

 

 

 

با عرض سلام
وبلاگ بیدار شو! یپدایت شد
http://wakeupnow.parsiblog.com

 

سلام معلم. دلم خیلی تنگه برات. معلم هنوز لبخند قشنگت در ذهنمه. همون لبخند زیبات, لبخند بی ربا ولی دل ربا. کجایی مرد بی ادعا, کجایی؟تو کدوم آسمون؟ ها؟
من این جا تنهام معلم! اون تنهاییت رو احساس می کنم. همون تنهایی که به قول توخودت(خدا بود و دیگر هیچ نبود).
تک تک اون لحظات که توش بودی روتخیل می کنم. همونجا, کوه عامل, یادته؟ اون نفس کشیدنا. معلم راستی اون رقص آخرت رو, یادته؟ خیلی قشنگه. به نظرم یکی از زیباترین هاست. با چه آهنگی بود؟ چه ریتمی داشت؟ هرچی سعی می کنم نمی تونم بشنومش. ولی به نظر میاد که خیلی زیباست که باعث شده اینگونه دل ربا برقصی. معلم من هم می خوام برقصم. ولی بلد نیستم. بهم یاد نمیدی؟ ها؟ بهم می گی با چه آهنگی می رقصیدی؟ دلم می خواد بشنومش. می خوام عاشق بشم مثل تو .معلم آسمون خیلی تاریک شده خیلی. مثل شبهای جنوب. راستی ای کاش می نوشتی که تو شبهات به کدوم ستاره نگاه می کردی. شاید دفترچه هات قدرت داشتنشو نداشتن. چون تو هیچ چیزی رو از یاد نمی بردی! شاید شبهات ستاره نداشتن! ولی اگر داشتن دلم میخواد بدونم کدوم ستاره! تا توی خیالم به طرفش پرواز کنم! معلم یادته قول بهت دادم! اومدم بهت بگم سر قولم هستم. می دونی اون روز دلم خیلی هوایی شد. هواییه اون لحظه که تو عکست بود. اون لبخندت!
معلم برام دعا کن...

 

با عرض سلام خدمت دوستان عزیز
من اینجا می خواهم از شما دعوت کنم که از مطالب وبلاگ جدیدم دیدن فرمایید
با آرزوی موفقیت برای شما
لینک وبلاگ جدید http://wakeupnow.parsiblog.com

یا حق

 

 

اینجا دیگر زمان معنا نداشت.

 ایستاده بود برای تماشا.

 تماشای یک مسرح عشق پاک و بی ربا.

 التماسی برای آخرین قدم.

 طلاقی سه باره با دنیا .

 لبخندی مطمئن از وداع .

 چشمانی که محرومان عاشق را سالیان سال همدردی.

 پایی که لبیک گوی صدای مظلوم و سراسیمه به سویش .

 اینجا دیگر کوه عامل نبود.

 با زمان همسفر شده بود از دیار مجنون تا دیر زید.

 کوهای کرد را پشت سر گزاشته بود تا نینوایی جوید.

 اینجا آخر خط بود التماسش به پا ودست و بدنش بود برای آخرین مسرح.

 و برای مسرح بهترین ترانه. و آن ترانه صدای عاشقانه ریح صحرای جنوب.

 که آدام عاشق را سرمستش میکرد.

 اینجا دگر زمان معنا نداشت.

 ایستاده بود به تماشا.

 تماشای رقص.

 رقصی مجنونی عاشق با ریح

 در مقابل مرگ.